Niedawno widziałam w telewizji taki obrazek: mama podaje dziewczynce na śniadanie miseczkę suchych płatków kukurydzianych. Mała siedzi przy stole i ze zniechęceniem grzebie w talerzu. Mama oparta o blat kuchni przygląda się dziewczynce z oddalenia. Patrzę na ten film ze smutkiem. Widzę w nim wielką samotność, dziewczynki i matki. Nie są razem. Nie siedzą wspólnie przy stole, nie patrzą sobie w oczy, nie rozmawiają. Czy tak wygląda śniadanie w typowym polskim domu?

Kiedyś życie toczyło się wokół ogniska, ogrzewania, wspierania się i jedzenia. Potem ognisko zastąpił stół, który stał się miejscem spotkania, źródłem otuchy, pożywienia, bezpieczeństwa i spełnienia. Dzisiaj w pogoni życia nie mamy czasu, by wspólnie usiąść przy stole i cieszyć się nie tylko jedzeniem, ale swoim towarzystwem. A miłość w kuchni jest ogromnie ważna.

Mój syn jest już dorosły, a ja z perspektywy widzę, jak ulotne i krótkie są chwile, gdy możemy cieszyć się naszymi dziećmi. Czas jest przewrotny, lubi nas oszukiwać i dawać poczucie, że wszystko będzie trwało wiecznie. W ten sposób kradnie nam to, co najcenniejsze- wspólne chwile. Posiłek zjedzony przy rodzinnym stole to czas zatrzymany i ocalony. Moment na celebrację teraźniejszości. Tylko od nas zależy, czy nasze życie będzie cudem czy banałem. To nie jest kwestia pieniędzy czy stanu posiadania. Najgłębszej samotności można doświadczać w największych luksusach, a największego szczęścia i bliskości w warunkach najskromniejszych.

Kubek gorącego kakao na rozgrzewkę.
Owsianka ze świeżym imbirem i aromatycznym kardamonem na dobry początek dnia.
Pożywienie dla ciała i duszy jest przygotowane z uczuciem.
To ono zamienia zwykły posiłek w prawdziwą ucztę.
Tu się zaczyna kuchenny mistycyzm.

Dzisiaj jak nigdy przedtem zdaję sobie sprawę, że nasze trzy podstawowe potrzeby jakimi jest jedzenie, poczucie bezpieczeństwa i miłość są ze sobą nierozerwalnie powiązane. Bezpieczeństwo, ciepło, bliskość i miłość. A wszystko to wokół jedzenia. Cudowne połączenie pożywienia i miłość może nam towarzyszyć na wszystkich etapach naszego życia. Nawet wtedy, gdy jesteśmy same…

Kochajcie mocno, również siebie.

Aga